Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2018

Η περιέργεια κοίμισε τη γάτα

Και εκεί που δούλευα ένα καινούργιο έργο τσούυυυυπ η Λενιώ ,χαχαχαχα...!!!!

Καλά είναι εδώ φιλενάδα θα αράξω να ρίξω κανένα υπνάκο μέχρι να αποφασίσεις να τα παρατήσεις και να πάμε για ύπνο , χεχεχεχε...!!!

Μήν ενοχλείσαι κάνε την δουλειά σου εγώ να λίγο θα αράξω κοντά σου να ρίχνω και καμιά ματιά μη κάνεις κανένα λάθος .
 Αχ τι καλάααα ας τεντωθώ και λιγάκιιιιι αααυτό είναι , χαχαχαχαχα...!!!!


Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2018

Όλα μαζί τα Αντίο

Κλείνω τα μπατζούρια και αφήνω τα κλειδιά πάνω στο τραπέζι , μια τελευταία ματιά στο μισοσκόταδο και.... φεύγω

Όλα μαζί τα Αντίο με κοιτάζουν να απομακρύνομαι και δεν έχει νόημα να σκέπτομαι τίποτα άλλο από τον δρόμο που διάλεξα για άλλη μια φορά.


Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018

Καλή διαμονή και Καλό Μήνα

Πρώτο βράδυ που γράφω στην καινούργια μου γωνίτσα αν και δεν είναι καινούργια απλά την είχα αφήσει να αραχνιάσει λιγάκι , χεχεχεχε...!!!!

Η ανακοίνωση πως κλείνουν τα blogs στον Pathfinder πραγματικά με ξάφνιασε .
 Έμπαινα κατά καιρούς για να πασαλείψω με μια πινελιά συνήθως απελπισίας μου αλλά ήξερα πως μπορώ εκεί να πω και να πω και να πω.

Περνώ ένα διάστημα με πολύ δουλειά και όλος μου ο οίστρος έχει επικεντρωθεί στα έργα που φτιάχνω γενικά και τις σπουδές μου στην σχολή για ψηφιδωτό και κατασκευή μαριονέτας.

Δεν θα μπορούσα βέβαια να μην ρίχνω και μια ματιά γενικά στο ίντερνετ και μια τέτοια στιγμή είδα και το τι έγινε στον pathfinder .
Αυτά έτσι για μια αρχή και ευχές για καλό και δημιουργικό μήνα !!


Δευτέρα, 29 Φεβρουαρίου 2016

Μολύβι και χαρτί....μολύβι και χαρτί

Όταν δεν έχω κέφια το μόνο που με σώνει είναι να πιάσω το μολύβι και να αρχίσω να σκιτσάρω.
Αγαπώ πολύ την ζωγραφική , όπως αγαπώ γενικώς να δημιουργώ.
Το λιοντάρι μου!!!! και μία από τις δύο γατούλες μου!!!  που στόλισα με λίγο χρώμα από ξυλομπογιές .
Και ένα αντρικό πορτρέτο έτσι για αλλαγή , χεχεχε....!!!!

Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2016

Καλύμματα για βιβλία και όχι μόνο

Μια από της αγάπες μου είναι και το βελονάκι !!!!
Έφτιαξα καλύμματα για βιβλίο και σημειωματάριο . 
Εδώ με το λουλούδι είναι το σημειωματάριο με το λουλούδι που εκτός από διακοσμητικό χρησιμεύει για να κρατά και το στυλό .
Στην φωτογραφία τα χρώματα φαίνονται πιο θαμπά αλλά είναι πιο έντονα στην πραγματικότητα .

Και εδώ είναι το κάλυμμα για το βιβλίο , με στολίδι μια πλέξη που λέγετε "κροκόδειλος"
Είναι εύκολη και πολύ όμορφη πλέξη ακόμη και για κουβερτούλα , θα πάρει όμως λίγο χρόνο παραπάνω αλλά αξίζει!!!!


Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2016

Με υπογραφή "Έλενα"

Για πολλά πράγματα στη ζωή μου έχω μετανιώσει , πολλές απόψεις έχω αναθεωρήσει και πολλά άλλα που δεν περίμενα να ζήσω όχι μόνο τα έζησα αλλά στην κυριολεξία τα λούστηκα.

 Πίστεψα τελικά και διαπίστωσα ότι μόλις πρίν από 6 χρόνια ήμουν "Παρθένα" χεχεχε...!!!! ναι όπως το γράφω. Παρθένα σε καταστάσεις και συμπεριφορές .

 Όμως το χρειαζόμουν τελικά ,πήρα το μαθηματάκι μου και το ευχαριστήθηκα , με κόστος βέβαια αλλά έπρεπε , ναι έπρεπε και θα πω γιατί .

Γενικά πρίν από τότε θεωρούσα τον εαυτό μου ανένδοτο στο να δεχτώ ας πούμε έστω ένα σπρώξιμο από κάποιον , θύμωνα με τις γυναίκες που ανεχόντουσαν κάποιες καταστάσεις και έλεγα - Καλά στραβή είναι ? τσ τσ τσ κοίτα ρε κάτι γυναίκες που υπάρχουν .


Έλεγα με έμφαση πως τα θέλουν και τα παθαίνουν υποτιμώντας και θεωρώντας πως ξεφτιλίζουν το γυναικείο φύλο. 

Και Ωωωωω του θαύματος το έζησα και αυτό. Και όχι μόνο αυτό αλλά και για ανθρώπους που έβαζα το χέρι μου στη φωτιά στο τέλος χάρηκα που ευτυχώς είχα και άλλο χέρι , χεχεχε....!!!!

Δεν μοιρολατώ , όχι καθόλου δεν είμαι στο στυλάκι αυτό της αδικημένης της ζωής , κάθε άλλο , τα λάθη μου και τα πάθη μου τα πλήρωσα και πολύ ακριβά , απλά δεν μπορώ να βλέπω πλέον την "Απολυτότητα " μου πέφτει βαριά στο στομάχι .


Ίσως να είναι και ο λόγος που εξάπτομαι όταν βλέπω τώρα άτομα να είναι τόσο απόλυτα και έτοιμα να κατηγορήσουν εύκολα , αχ να ήξεραν πόσο γελοίο φαίνεται αυτό...

 Κουνάω το κεφάλι και χαμογελώ γιατί η ζωή , ο Θεός σου στέλνει ένα πακετάκι σαν αυτό που κοροϊδεύεις η κρίνεις και σου λέει.... 
"Έλα μεγιές για πάρτη σου τώρα , για να σε δώ πως θα το φέρεις το κουστουμάκι στα μέτρα σου , χαχαχα....!!!!

Δεν είμαι καθόλου απόλυτη λοιπόν για κανέναν και τίποτα , απλά προσπαθώ να ξεδοντιάζω με τον προκλητικό μου ίσως τρόπο κάποια από τα επιχειρήματα κάποιων "Απόλυτων" "Ηθικών" και βαθιά "Θρησκευόμενων" που δεν καταλαβαίνουν πως το μόνο που κάνουν είναι το αντίθετο από αυτό που επιδιώκουν.


Δεν είμαι παντογνώστρια , αντίθετα πλέον μπορώ και είμαι μια πολύ καλή μαθήτρια , έτοιμη να δεχτώ αλήθειες και να αναιρέσω απόψεις γιατί έτσι θα μπορώ να ζω καλύτερα απαλλαγμένη από κόμπλεξ και αναπάντητα ερωτήματα.


Έλα όμως που όταν κάποιος νομίζει πως κάτι δεν γνωρίζω αρχίζει και με κατακρίνει προτείνοντάς το δάχτυλό του η μου βάζει ταμπέλα έτσι απλά γιατί μέσα από τις δικές μου απορίες προφανώς βάζω έναν καθρέφτη μπροστά του ? και θα εξηγήσω.

Ωραία!!! δεν γνωρίζω κάτι που εσύ γνωρίζεις , αρχίζω να σε ρωτώ για να το μάθω ,όταν όμως δεν μπορείς να τεκμηριώσεις με αποδείξεις τότε λογικό δεν είναι να με βρεις απέναντι αντίθετη? 

Λάθος , μεγάλο λάθος , αν θέλεις να περάσεις κάτι σε κάποιον άνθρωπο δεν ξεκινάς κολλώντας τον στο τοίχο και κοροηδεύοντας αυτό που ίσως να μην είναι σωστό , το αντίθετο αποτέλεσμα θα έχει και φυσικά εφόσον θα γίνει αυτό θα "καμαρώνει" γιατί ισοπέδωσε τον "παλιάνθρωπο" απέναντί του.


Το έμαθα και αυτό , λατρεύω την γνώση και την έρευνα σε όλα τα πράγματα , όμως το κακό με εμένα είναι πως και φοβερά αντιδραστική , κακό για μένα και η χαρά του άλλου , χαχαχα...!!!!


Αλλά και πάλι δεν με νοιάζει , χαμογελώ γιατί λέω μέσα μου - Λέγε λέγε , όσο πιό πολλά λες τόσο περισσότερα θα λουστείς , δεν το λέω εγώ , η πείρα μου μιλά , η καρδιά μου μιλά , και η ασυγκράτητη πολυλογία μου , κανείς δεν είναι τέλειος λοιπόν και μαζέψτε την απέραντη και ασυγκράτητη φαντασία σας φατσόνια μου!!! για τον άμεμπτο εαυτό σας 

 Γιατί ? Γιατί η ζωή κύκλους κάνει.....ότι δίνεις θα πάρεις , στο υπογράφω με πολύ αγάπη Έλενα...
                                                         


Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2011

Ξημερώματα Παρασκευής....

Αδειάζω το κεφάλι μου,πετάω έξω στιγμές και κάνω γενική καθαριότητα.
Ξεκάθαρα τα θέλω όλα,τα κοιτάζω ένα ένα καλά καλά και τα βάζω στο ψάθινο καλαθάκι του γραφείου μου.
Ουτοπία,ο θάνατος της λογικής και το παραμύθιασμα πως μπορεί και να υπάρχει ελπίδα σε έναν ήδη νεκρό.

Δεν έχω άλλα να κρατήσω,δεν θέλω να κρατήσω τίποτα που δεν ήταν πραγματικά δικό μου.


Νιώθω γυμνή...αγκαλιάζω το σώμα μου,κοιτάζω στον καθρέφτη και αναρωτιέμαι αν αγαπήθηκε ποτέ πραγματικά,αν το άρωμά μου μπόρεσε να γεννήσει τον πόθο.


Γιατί βουρκώνω?δεν θα έπρεπε...ψυχρά και σταθερά σβήνω,σχίζω,μουτζουρώνω,καίω ότι νόμιζα ήταν δικό μου.

Γιατί χαμογελάω?...τώρα που αποχαιρετώ την αγάπη θα έπρεπε να είμαι λυπημένη?
Έχω χωθεί για τα καλά στο μπαούλο των παλιοαναμνήσεών μου,ανάκατα τα μαλλιά μου και τα χέρια μου ότι αρπάξουν το καταστρέφουν.

Νομίζω πως τα ξεκαθάρισα όλα,κοιτάζω τι μου έχει μείνει για το κουτί με τα γαλάζια συννεφάκια και μετράω φωναχτά...

ένα τριανταφυλλάκι,ένα κουκλάκι,μια ζωγραφιά και μια μικρή μικρούτσικη ξύλινη καρδούλα.
Αυτά είναι πραγματικά δικά μου,όλα τα άλλα,χαμόγελα,αγκαλιές,έρωτας,τα γυρίζω πίσω,νοερά με την καρδιά και το μυαλό σας ξορκίζω για να σωθώ....